Παστίτσιο της μαμάς; Τι είναι αυτό;

Πρακτικά, πρόκειται για ένα βιβλίο με παραδοσιακές ελληνικές συνταγές και γενικούς κανόνες μαγειρικής. Απευθύνεται κυρίως σε ανθρώπους που δεν έχουν επαφή με την κουζίνα και για αυτό οι συνταγές είναι πολύ αναλυτικές και περιγραφικές. Το βιβλίο συνοδεύεται από ένα μουσικό CD που περιέχει τραγούδια μου γαστρονομικής θεματολογίας. Ένα από τα τραγούδια του cd είναι και το ομώνυμο “παστίτσιο της μαμάς”. Με λίγα λόγια έχουμε να κάνουμε με ένα παστίτσιο που έχει κάμποσες ιδιότητες. Διαβάζεται,  ακούγεται, βλέπεται (video-clip), μεταφέρεται (άκου τραγούδι ΄”τάπερ”), μαγειρεύεται και φυσικά… τρώγεται! Ουσιαστικά, το “παστίτσιο της μαμάς” είναι κάτι περισσότερο από απλά ένα βιβλίο. Πρόκειται για μια ολόκληρη ιδέα, ένα κίνημα, μια επανάσταση κατά του junk food και υπέρ του σπιτικού φαγητού… Ζήτω το φαγητό της μαμάς! Διαβάστε εδώπερισσότερα για το βιβλίο/cd.

Τί είσαι; Τραγουδιστής, μάγειρας, συγγραφέας, κομπιουτεράκιας ή κάτι άλλο; Μ’ έχεις μπερδέψει…

Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να βάλω οπωσδήποτε μια ταμπέλα πάνω από το όνομά μου. Είμαι όλα μαζί και συγχρόνως τίποτα! 

Το παστίτσιο της δικιάς μου μαμάς είναι καλύτερο. Τι έχεις να πεις;

Θα έρθω να το δοκιμάσω. Δεν πρόκειται όμως ούτε να διαφωνήσω ούτε να προσπαθήσω να σε πείσω για το αντίθετο. Η γεύση δεν είναι κάτι το αντικειμενικό. Οι “αγαπημένες”  γεύσεις για κάθε άνθρωπο δεν συνδέονται απλά με τα υλικά, τον τρόπο παρασκευής και τις τερψιλαρύγγιες επιδόσεις του φαγητού. Έχουν να κάνουν με αναμνήσεις, με εικόνες, με παρελθόν. Για παράδειγμα, ένα φαγητό μπορεί να είναι το αγαπημένο μου επειδή μου θυμίζει μία πρώην μου και όχι επειδή έχει κάποια ιδιαίτερη γεύση.

Θες να γίνεις η νέα Βέφα; Ζήλεψες τη δόξα του Μαμαλάκη; Μήπως αντιγράφεις τον Jamie Oliver;

Πιστεύω πως είμαι απλά ο εαυτός μου. Μπορεί να έχω στοιχεία ή να ασχολούμαι με πράγματα που σας θυμίζουν κάποιους, αλλά στο σύνολο, κάνω τα δικά μου βήματα με το προσωπικό μου τρόπο.  Ο συνδυασμός τραγουδιού, μαγειρικής και διατροφής που υποστηρίζω μέσα από ένα νεανικό πλαίσιο, αποτελεί κάτι αρκετά πρωτότυπο. Τι λέτε;

Μαγειρεύεις;

Κάτι φτιάχνω αλλά δεν είμαι κανένας υπέρ-σεφ με χρυσά αστέρια και σπουδές στη Γαλλία. Είμαι αυτό που θα λέγαμε “ο καθημερινός μάγειρας” με βασικές γνώσεις μαγειρικής που έχω αποκτήσει από τη μαμά, φίλους, κάποια σεμινάρια, μελέτη βιβλίων και προσωπική εμπειρία στην κουζίνα. Έχω σίγουρα πολλά ακόμα να μάθω και έχω αρκετό χρόνο μπροστά μου. Στο κάτω-κάτω, ζούμε για να μαθαίνουμε και μαθαίνουμε για να ζούμε (καλά!). Άδικο έχω;

Μόνο τραγούδια για φαγητά γράφεις;

Όχι, τα γαστρο-τράγουδα του CD που κυκλοφόρησε μαζί με το βιβλίο ”Το παστίτσιο της μαμάς“ είναι ένα από τα μουσικά μου project. Γράφω πολλών ειδών τραγούδια ποικίλης θεματολογίας. Με το συγκρότημά μου παίζουμε κυρίως ελληνόφωνο ποπ-ροκ και έχουμε πολλά τραγούδια εμπνευσμένα από περιπέτειες μου με το άλλο φύλο. Τραγουδώ και γράφω επίσης τραγούδια στ’ αγγλικά. Στην Αγγλία έπαιζα σε ένα αγγλόφωνο ροκ συγκρότημα.

Σπουδές, πτυχία, αριστεία. Τα παρατάς έτσι απλά όλα αυτά;

Δεν είναι ακριβώς έτσι. Οι συγκεκριμένες σπουδές με βοηθάνε σε όποιο βήμα κι αν κάνω. Η μεθοδικότητα, η εργατικότητα, η ικανότητα προσδιορισμού στόχων (και υλοποίησής τους) και άλλα πολλά στοιχεία που προσφέρουν σε κάποιον οι ακαδημαϊκές σπουδές, είναι τα εφόδια που τώρα θέτω σε λειτουργία, κάνοντας αυτό που πραγματικά αγαπάω. Σε πιο πρακτικό επίπεδο, οι βάσεις που έχω χάρη στο αντικείμενο των σπουδών μου με βοηθάνε αφάνταστα σε ό,τι κάνω. Με πολύ λίγα λόγια, το σημαντικότερο πράγμα που θεωρώ πως έμαθα μέσα από τις σπουδές μου είναι η ικανότητα να μαθαίνω.

Δείχνεις ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη διατροφή των μικρών παιδιών; Πώς και έτσι;

Είναι κρίμα τα παιδιά να μεγαλώνουν με τρόφιμα που καταδικάζουν το μέλλον τους. Τα τελευταία στοιχεία σχετικά με την εξάπλωση της παιδικής παχυσαρκίας στη χώρα μας είναι άκρως ανησυχητικά και απαιτούν άμεση δράση κυρίως με σωστή και επικοινωνιακά αποτελεσματική ενημέρωση. Προσπαθώ με τον τρόπο μου να περάσω κάποια μηνύματα και είναι συγκινητικά ελπιδοφόρο, το ότι υπάρχει ιδιαίτερα σημαντική ανταπόκριση.

Πώς τα καταφέρνεις και είσαι στυλάκι ενώ ασχολείσαι με τη μαγειρική;

Αχα! Από ότι φαίνεται, έχει περάσει η ιδέα ότι όποιος ασχολείται με τη μαγειρική πρέπει να έχει παραπάνω κιλά. Μπορεί και να φταίει η τηλεόραση γι’ αυτό! Δεν είναι όμως έτσι. Όποιος ασχολείται με τη μαγειρική και γνωρίζει μερικά βασικά πράγματα κρατάει στα χέρια του την τύχη της διατροφής του. Γνωρίζει τι τροφή δίνει στον οργανισμό του και συνεπώς, ακολουθώντας κάποιους βασικούς κανόνες, ελέγχει το βάρος του. Προσωπικά, ακολουθώντας το χρυσό τρίπτυχο της διατροφής (ποικιλία, ισορροπία, μέτρο) και εξελίσσοντας τον εαυτό μου σε προσωπικό μου διαιτολόγο, κατάφερα να χάσω κάποια περιττά κιλά που είχα παλαιότερα. Εκτός αυτού φροντίζω να αθλούμαι και να γυμνάζομαι συστηματικά.

Θα πρέπει να σε μισούν οι ιδιοκτήτες κυλικείων, ταχυφαγίων και ”ό,τι-να-ναι-φαγείων”. Σωστά;

Δε νομίζω. Αν κάνουν καλά τη δουλειά τους δε θα πρέπει να με μισούν. Μπορεί να προτρέπω τον κόσμο να μαγειρεύει και να κουβαλάει το κολατσιό από το σπίτι, αλλά ο βασικός σκοπός μου είναι να ευαισθητοποιήσω σε θέματα διατροφής, έτσι ώστε να είναι κάποιος σε θέση να κάνει σωστές επιλογές. Με συνείδηση και επίγνωση κάποιων βασικών κανόνων. Αν μια σχολική καντίνα προσφέρει σε λογικές τιμές υγιεινές επιλογές, όπως φρούτα, φρέσκους χυμούς, σάντουιτς με μαύρο ψωμί και λίγα λιπαρά, φρέσκο γάλα κα, δεν υπάρχει λόγος το παιδί να φέρει το κολατσιό από το σπίτι. Το ίδιο ισχύει και για εστιατόρια, ακόμα και τα ταχυφαγεία. Αν ο πελάτης είναι σε θέση να γνωρίζει τι είναι αυτό που τρώει και να έχει την επιλογή του νόστιμου, υγιεινού και παράλληλα θρεπτικού φαγητού, τότε δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να γευματίσει έξω. Συνεπώς, όλοι οι καντινιέρηδες και λοιποί επιχειρηματίες του χώρου, θα πρέπει να με βλέπουν περισσότερο σαν μια προτροπή για να καλυτερεύσουν την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν και λιγότερο σαν εχθρό που θα μειώσει την πελατεία τους..

One Response to “Ερωτήσεις & Απαντήσεις”